Zaloguj się | Zarejestruj się
 

JAK DZIAŁA MECHANIZM WIDZENIA?

Światło wpadające do oka przechodzi przez wszystkie ośrodki optyczne, tak aby dotrzeć do siatkówki. Pierwszą częścią oka, jaką promień świetlny napotyka na swojej drodze, jest rogówka. Rogówka wraz z soczewką są głównymi składowymi układu optycznego oka. Rogówka ma stała wartość siły refrakcji czyli siły łamiącej i wynosi 42 dioptrie. Soczewka natomiast dzięki swojej budowie ma zmienną refrakcję 13-26 dioptrii. Jest to możliwe dzięki mięśniom, które zmieniają krzywiznę soczewki przez odpowiednie jej napinanie. Dzięki takiej budowie soczewki, oko ludzkie ma możliwość akomodacji - zapewnia ostrość widzenia na różnych dystansach. Jednak  nie cała wiązka światła padająca na rogówkę przechodzi przez soczewkę. Dzieje się tak, gdyż większa część szerokiej wiązki  zostaje odbita przez twardówkę i tylko pozostałą część przechodząc przez źrenicę dociera do siatkówki. Źrenica reguluje ilość światła docierającego na siatkówkę. Obraz powstający na siatkówce jest rzeczywisty, odwrócony i pomniejszony. Układ ten jest tak zaprojektowany, aby skupiał na siatkówce równoległą wiązkę światła z zewnątrz.

 

ludzkieoko

 

Wiązka światła, która dociera na siatkówkę zostaje pochłonięta. W nabłonku receptorowym znajdują się czopki i pręciki. Znajduje ich sie odpowiednio 6,7  mln i 120 mln. Czopki odpowiadają za widzenie barwne i pracują tylko przy odpowiednio dużym natężeniu światła. Pręciki natomiast odpowiadają za widzenie zmierzchowe. Największe nagromadzenie czopków występuje w miejscu zwanym plamką żółtą. Jeżeli obraz powstaje w tym właśnie miejscu widzimy go najdokładniej. Przy mniejszym natężeniu światła, gdy nie jest ono w stanie pobudzić czopków,  ich funkcje przejmują pręciki. Dzięki nim możemy widzieć przy dużo mniejszym natężeniu światła, jednak znacznie gorzej. Informacja z komórek receptorowych przekazywana jest za pomocą dróg wzrokowych do odpowiednich obszarów mózgu - kory wzrokowej. 

Sposób w jaki siatkówka oka połączona jest z korą wzrokową półkul mózgowych w obu częściach mózgu nie jest prosty. Nerwy wzrokowe oczu łączą się bezpośrednio przed wejściem do wgłębienia czaszki, tworząc tak zwane skrzyżowanie wzrokowe. Później dzielą się one ponownie na dwa rozgałęzienia, tak zwane drogi wzrokowe, które łącząc się z ciałem kolankowatym bocznym prowadzą do obu części kory wzrokowej półkul mózgowych.

Skrzyżowanie wzrokowe jest miejscem, gdzie nerw wzrokowy z każdego oka rozdziela się na dwie drogi wzrokowe w taki sposób, że każda z nich zawiera włókna wzrokowe pochodzące z obu oczu. W układzie tym lewa połowa kory wzrokowej przetwarza informacje wizualne pochodzące z lewej strony siatkówki obu oczu (prawa strona pola widzenia), natomiast prawa połowa kory wzrokowej zajmuje się prawą stroną każdej z siatkówek (lewa strona pola widzenia).

 


proceswidzenia

     

       

 

 

1 - siatkówka

       2 - nerw wzrokowy

       3 - skrzyżowanie wzrokowe

       4 - droga wzrokowa

       5 - ciało kolankowate boczne

       6 - kora wzrokowa

 

 

 

 

 

 

 

Rys. Schemat drogi wzrokowej

 

Każde włókno nerwowe tworzy połączenia pomiędzy jego końcem na siatkówce i szczegółowo zdefiniowanym miejscem w płatach potylicznych kory mózgowej. Z tego powodu możliwe jest przyporządkowanie określonej powierzchni siatkówki do punktów kory wzrokowej. Co ciekawe, obszar żółtej plamki zajmuje proporcjonalnie o wiele większy region kory wzrokowej niż pozostałe obszary siatkówki.

 

Funkcje wzroku

Na widzenie składa się:

  • rozróżnianie światła od ciemności - Do realizacji tej funkcji wystarczy pojedynczy fotoreceptor. Jeśli receptorów jest więcej można mówić opowierzchni wzrokowej
  • ocena kierunku padania światła - Ta funkcja realizowana jest w najprostszym przypadku przez oczy kubkowe lub oczy pęcherzykowe
  • rozpoznawanie kształtów - możliwe za sprawą pręcików
  • rozróżnianie barw - za sprawą czopków. Ilość rozpoznawanych barw zależy od ilości rodzajów tych receptorów. U człowieka zwykle występują trzy lecz w wyniku zaburzeń może ich być mniej (Ślepota barw) bądź więcej (u kobiety opisano występowanie czterech rodzajów czopków.)
  • ocenianie odległości położenia obiektów od oka - Widzenie stereoskopowe
  • rozpoznawanie polaryzacji liniowej światła - rozwinięte u niektórych zwierząt, ludzkie oko może ją rozpoznać dzięki zjawisku figury Haidingera

 

Wady wzroku

 

Joomla SEF URLs by Artio

Partnerzy

Banner po prawej



Dołącz do nas

icon-facebook  icon-in  icon-twitter  icon-youtube

Strona wykorzystuje pliki cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Prywatności.

Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce lub konfiguracji usługi.

Zamknij